Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2016

Η μυστική άφιξη του Γρίβα-Διγενή στην Κύπρο, τον Αύγουστο 1971(1)

ΔΙΓΕΝΗΣ
Ιστορικά ντοκουμέντα, τα χειρόγραφα του ίδιου του στρατηγού
Του Νίκου Παπαναστασίου
ΓΡΑΦΤΗΚΑΝ, και συνεχίζουν να γράφονται, πολλά για τη κάθοδο του στρατηγούΓεωργίου Γρίβα Διγενή στην Κύπρο, το 1971. Τα περισσότερα από τα γραφτά αυτά είναι αναληθή και δεν αποδίδουν καθόλου την πραγματικότητα.
ΤΙ έχει γίνει; Λόγω πολιτικών και ιδεολογικών καταστάσεων, πολλοί έγραψαν μύθους μέχρι και τερατουργήματα. Σ’ αυτό βοήθησε και το σκηνικό που επικράτησε στην Κύπρο και την Ελλάδα μετά τα γεγονότα του καλοκαιριού του 1974 και την επιστροφή τουΜακαρίου στην Κύπρο. Κόμματα – με επί κεφαλής το ΑΚΕΛ – θεώρησαν συγκεκριμένα την περίοδο εκείνη ως ευκαιρία να γράψουν όσα και η φαντασία αδυνατεί να «γεννήσει». Το πολιτικό σκηνικό ήταν τέτοιο δυστυχώς, που υποβοηθούσε στον βιασμό και της Ιστορίας, πέρα από τους χιλιάδες βιασμούς γυναικών που διέπραξαν Τούρκοι κτήνη, είτε εισβολείς από την Τουρκία, είτε Τουρκοκύπριοι εξτρεμιστές, τους οποίους εδώ και πολλά χρόνια το ΑΚΕΛ αδιάντρωπα αποκαλεί…«αδελφούς»! Αν είναι δυνατό!..
Παραδάκι «με ουρά», παρήγαγε «ιστορικούς συγγραφείς»
ΒΕΒΑΙΑ, δεν ήταν μόνο το ΑΚΕΛ και οι ομοϊδεάτες του κομμουνιστές στην Ελλάδα, που εκμεταλλεύτηκαν τις πολύ δύσκολες καταστάσεις που επικράτησαν

Κύπρος – Μικρασία. Τα Πρακτικά ενός συνεδρίου

Του Πέτρου Παπαπολυβίου
Αναπλ. Καθηγητή Πανεπιστημίου Κύπρου

Οι τελευταίες μέρες του Αυγούστου είναι συνδεδεμένες με την επέτειο της Μικρασιατικής καταστροφής. Για τις πολλές και μακραίωνες σχέσεις της Κύπρου με τη γειτονική Μικρά Ασία, την ιστορική και ουσιαστική ενδοχώρα του νησιού μας, κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες, από τον Σύνδεσμο Μικρασιατών Κύπρου, ο τόμος «Κύπρος-Μικρασία. Κοιτίδες πολιτισμού. Πρακτικά Α΄ Επιστημονικού Συμποσίου» (Λευκωσία 2015), με εκδοτική επιμέλεια του Χαράλαμπου Γ. Χοτζάκογλου. Πρόκειται για τα Πρακτικά του ομώνυμου συνεδρίου που οργανώθηκε στην Παλιά Αρχιεπισκοπή, τον Οκτώβριο του 2012 και εντάσσεται στην πλούσια δραστηριότητα του ιδιαίτερα δραστήριου Συνδέσμου Μικρασιατών Κύπρου, η πρόεδρος του οποίου Μόνα Σαββίδου-Θεοδούλου χαιρετίζει και τον τόμο.

Από τις δεκατέσσερις επιστημονικές μελέτες του τόμου, οι περισσότερες αφορούν τη νεότερη ιστορία. Τις σταχυολογώ (κατά σειρά δημοσίευσης στα Πρακτικά):
Χαράλαμπος Χοτζάκογλου, «Μικρασιατικά κειμήλια στις συλλογές της Εταιρείας Κυπριακών Σπουδών».
Πέτρος Παπαπολυβίου, «Μικρασιάτες καθηγητές στην Κύπρο (1893-1931)».

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1956 : Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΔΙΑΤΑΖΕΙ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΑΓΧΟΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

Σπύρος Δημητρίου
Αντιπρόεδρος Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή

Στις 7 Αυγούστου 1956 ο Αρχηγός πληροφορήθηκε ότι η απονομή χάριτος για τους τρεις μελλοθανάτους αγωνιστές απορρίφθηκε, οπότε έδωσε εντολή να γίνουν δολιοφθορές σ’ όλη την Κύπρο ως αντίποινα.
Γι αυτές τις ενέργειες γράφει ο ίδιος στα απομνημονεύματα του Αγώνα της ΕΟΚΑ:
«..Την εσπέραν της 7ης Αυγούστου προσεβλήθησαν υπό των ημετέρων στρατιωτικαί βάσεις εις Ακρωτήρι (ΡΑΦ), Επισκοπήν, Δεκέλειαν, Κερύνειαν, Αμμόχωστον και Άνω Παναγιάν Πάφου. Ετέρα σειρά δολιοφθορών εξετελέσθη μετά τον απαγχονισμόν των τριών πατριωτών, ως αντίποινα, εις Γκάρρισσον Κλάμπ Λευκωσίας, παρά την είσοδο του λιμένος Αμμοχώστου, εις ΝΑΑΦΙ Λευκωσίας και Λάρνακος, εναντίον στρατιωτικού αυτοκινήτου εν Λεμεσώ το οποίον κατεστράφη τελείως, εναντίον ετέρου περιπολικού αυτοκινήτου ωσαύτως εν Λεμεσώ, εναντίον εξοχικού στρατιωτικού κέντρου εν Λάρνακαι κ.λ.π. Σημειωτέον, ότι ουδεμίαν των ανωτέρω δολιοφθορών μετά την εκτέλεσιν των θανατοποινιτών ανήγγειλεν ο ραδιοσταθμός Κύπρου».

Πηγή :
Γεώργιος Γρίβας – Διγενής Απομνημονεύματα του Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59 Εκδόσεις Πελασγός Αθήνα 2013.

8 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1956 : Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΩΝ, Ι. ΠΑΤΑΤΣΟΥ, Α. ΖΑΚΟΥ, Χ. ΜΙΧΑΗΛ



Σπύρος Δημητρίου
Αντιπρόεδρος Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή

Είναι συγκινητικές και συνάμα γεμάτες πατριωτική φλόγα, οι επιστολές των μελλοθανάτων του αγώνα της ΕΟΚΑ. Χωρίς ίχνος φόβου και με πλήρη συνείδηση του σκοπού για τον οποίο θυσιάζονται, προσπαθούν μέσα από τις λίγες αυτές γραμμές να παρηγορήσουν τους οικείους τους και ιδιαίτερα τη μητέρα τους. Η πίστη στον Αγώνα και στο Θεό είναι στην ψυχή τους βάλσαμο σ’ αυτή την ύστατη στιγμή. Η υπερηφάνεια και η μεγαλοσύνη του ΕΛΛΗΝΑ ΗΡΩΑ θα τρομάξουν τον Άγγλο κατακτητή.
ΙΑΚΩΒΟΣ ΠΑΤΑΤΣΟΣ ΣΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ
«Αγαπημένη μου μητέρα,
Χαίρε. Ευρίσκομαι μεταξύ αγγέλων. Τώρα απολαμβάνω τους κόπους μου. Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από τον θρόνο του Κυρίου. Θέλω να χαίρης όπως κι εγώ. Αν κλαίης θα λυπούμαι. Τ’ όνομά σου θα γραφή στην ιστορία γιατί εδέχθης να θυσιασθή το παιδί σου για την Πατρίδα. Είναι καιρός τώρα να καμαρώσης το παιδί σου. Ευρίσκεται εκεί ψηλά όπου ψάλλουν οι άγγελοι. Χαίρε αγαπημένη μου μητέρα. Μην καίης για ν’ ακούσης την αγγελική φωνή μου που ψάλλει Άγιος Άγιος Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Ψάλλε και συ μαζί μου. Ψάλλε, προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σ’ όλην την ζωήν.
Αγαπητή μου μητέρα σου ζητώ μίαν χάριν. Είναι η τελευταία μου επιθυμία. Εάν εκπληρώσης την επιθυμίαν μου αυτήν η ψυχή μου θα χαίρη. Θέλω να χαρίσης όλα τα

5 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1956 : Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΔΙΑΤΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΓΛΟΥ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥ ΤΖΟΝ ΚΡΙΜΕΡ

Σπύρος Δημητρίου
Αντιπρόεδρος Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή

Η σύλληψη του άγγλου πράκτορα Τζόν Κρίμερ είχε γίνει στις 2 Αυγούστου από την ομάδα της Κερύνειας για να χρησιμοποιηθεί ως αντάλλαγμα με τους θανατοποινίτες αγωνιστές Πατάτσο, Μιχαήλ και Ζάκο. Τον κρατούσαν φρουρούμενο σ’ ένα δωματιάκι στο χωριό Άγιο Γεώργιο της Κερύνειας παρέχοντάς του σχετικές περιποιήσεις όπως διέταξε ο Διγενής. Ο μισέλληνας άγγλος όμως το παρατράβηξε ζητώντας περιποιήσεις 5 αστέρων ξενοδοχείου. Μόλις δημοσιοποιήθηκε η σύλληψη του βρετανού οι αποικιακές στρατιωτικές αρχές χτένισαν την περιοχή της Κερύνειας.
Στις 3 Αυγούστου ο Διγενής διέταξε την εκτέλεση του Κρίμερ μετά την εκτέλεση των μελλοθανάτων αγωνιστών.
Ο Ανδρέας Ζάκος μέσα από το κελί του μελλοθανάτου έστειλε μήνυμα στον Αρχηγό του, μέσου των εφημερίδων, κάνοντας έκκληση να χαριστεί η ζωή του άγγλου κρατούμενου. Το μεγαλείο ψυχής του Έλληνα Ήρωα όμως δεν έπεισε τον Διγενή.
Εντούτοις μόλις ο ίδιος διαπίστωσε την ηλικία του βρετανού(ήταν πάνω από τα 75) πήρε την απόφαση ,λόγω αυτού του γεγονότος, να τον απελευθερώσει.
Η διαδικασία, όμως, της απελευθέρωσης δεν ήταν εύκολη υπόθεση, μια κι οι άγγλοι στρατιώτες ήταν στην γύρω περιοχή και ερευνούσαν τα πάντα και φυσικά να μην

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Ο τορπιλισμός της «Έλλης» και η Κύπρος

Το πρωτοσέλιδο του «Νέου Κυπριακού Φύλακος» της 16ης Αυγούστου 1940
16081940
Οι ειδήσεις για τους εράνους, στο φ. της 18ης Αυγούστου 1940
18081940
Του Πέτρου Παπαπολυβίου
Αναπλ. Καθηγητή Πανεπιστημίου Κύπρου
Συμπληρώθηκαν, δεκαπενταύγουστο του 2016, 76 χρόνια από τον αναίτιο και πρωτοφανή στα διεθνή χρονικά τορπιλισμό του καταδρομικού του ελληνικού πολεμικού ναυτικού, «Έλλη» στο λιμάνι της Τήνου, όπου εκτελούσε εθιμοτυπικά θρησκευτικά καθήκοντα, από ιταλικό υποβρύχιο, την ημέρα του εορτασμού της Κοίμησης της Παναγίας. Ήταν το προανάκρουσμα της επίθεσης της φασιστικής Ιταλίας στην Ελλάδα, που ακολούθησε στις 28 Οκτωβρίου 1940.
Αν και στην Ελλάδα το καθεστώς Μεταξά αντιμετώπισε με ψυχραιμία το γεγονός αποφεύγοντας να φανατίσει την κοινή γνώμη, στην Κύπρο το κλίμα ήταν εντελώς διαφορετικό. Το νησί, βρετανική αποικία από το 1925, ως μέλος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας είχε εισέλθει στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο από τον Σεπτέμβριο του 1939. Η Ιταλία ήταν επομένως, από την είσοδό της στον πόλεμο, ως σύμμαχος της χιτλερικής Γερμανίας, τον Ιούνιο 1940 εν δυνάμει εχθρός των Κυπρίων. Αυτό επιβεβαιώθηκε, εξάλλου, σαράντα περίπου μέρες μετά τον τορπιλισμό της «Έλλης», το μεσημέρι της Κυριακής 22ας Σεπτεμβρίου 1940, από τον πρώτο βομβαρδισμό της Κύπρου από ιταλικά αεροπλάνα.
Κωδικοποιώντας τις κυπριακές αντιδράσεις για τη βύθιση της «Έλλης»

ΜΑΚΑΡΙΟΣ: ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ...

Ζητούσε επίμονα να πεισθεί η Τουρκία να εισβάλει στην Κύπρο για να τον επαναφέρει στον προεδρικό θώκο


ΤΟΥ ΗΡΟΔΟΤΟΥ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ
Ιστορικού Ερευνητή


Η αλήθεια αναφορικά με το παρασκήνιο που οδήγησε στην τουρκική εισβολή το καυτό εκείνο καλοκαίρι του 1974, πρέπει επιτέλους να λάμψει. Και αυτή η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική από εκείνην που κάποιοι για 41 χρόνια σερβίρουν στον κυπριακό λαό για να εξυπηρετούν τις δικές τους επιδιώξεις και τα δικά τους συμφέροντα. Οι μέρες που διανύουμε επιβάλλουν την αποκατάσταση της ιστορικής πραγματικότητας.

Απόρρητο ντοκουμέντο
Απόρρητο ντοκουμέντο συνομιλίας μεταξύ του Βρετανού Πρωθυπουργού Χ. Ουίλσων και του Αρχιεπισκόπου Μακάριου στις 2.30 μ.μ. της 17ης Ιουλίου 1974, στην πρωθυπουργική κατοικία στο Λονδίνο, όταν ο Μακάριος είχε ήδη εγκαταλείψει την Κύπρο. Ακολουθεί μετάφραση του επίμαχου αποσπάσματος της συνομιλίας των δύο ανδρών:

«Ο Βρετανός Πρωθυπουργός Χάρολντ Ουίλσων πληροφόρησε τον Αρχιεπίσκοπο ότι θα έβλεπε και τον Τούρκο πρωθυπουργό το ίδιο βράδυ. Ο πρόεδρος Μακάριος είπε πως η άμεση ερώτηση ήταν: ποια πρακτικά μέτρα μπορούσαν να παρθούν; Το τουρκικό ενδιαφέρον ήταν να μην γίνει η Κύπρος μέρος της Ελλάδας». 

Η αποκάλυψη Μπαρουτσού
Η ερευνήτρια Φανούλλα Αργυρού, δημοσίευσε εξάλλου στη εφημερίδα «Σημερινή», τον Ιούλιο 1993 την ακόλουθη σημαντική αποκάλυψη:

Ο Ε. Μπαρουτσού διετέλεσε υπεύθυνος των Κυπριακών υποθέσεων στο τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών. Ο Μπαρουτσού είχε δημοσιεύσει στην

2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1956 : Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΔΙΑΤΑΖΕΙ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΒΡΕΤΑΝΩΝ ΩΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΥΣ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ.

Σπύρος Δημητρίου
Αντιπρόεδρος Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή
Όταν στα τέλη Ιουλίου 1956 είχε απορριφθεί και η χάρη προς τους τρεις καταδικασμένους σε θάνατο αγωνιστές Ανδρέα Ζάκο, Ιάκωβο Πατάτσο και Χαρίλαο Μιχαήλ, ο Διγενής διέταξε να συλληφθούν Βρετανοί για να μπορέσει να τους ανταλλάξει η Οργάνωση με τους θανατοποινίτες αγωνιστές.
Ο αρχηγός της ομάδας Κερύνειας Ντίνος Χαραλάμπους διάλεξε ως στόχο ένα πράκτορα της Ιντέλιτζενς Σέρβις, τον Τζόν Κρίμερ. Ο Άγγλος πράκτορας που ήταν φοβερός μισέλληνας, έκανε τον περίπατό του από την Κερύνεια προς το τουρκικό χωριό Τέμπλος.
Στις 2 Αυγούστου 1956, η ομάδα της Κερύνειας, ο Χαραλάμπους, ο Λάμπρος Πάρπας,, ο Ανδρέας Καλέσιης και ο Ερμης Χαραλάμπους, έχοντας οδηγό στο αυτοκίνητο τον Κύρο Πιστό έστησαν καρτέρι στον Βρετανό στο δρομάκι που οδηγεί από την Κερύνεια στο Τέμπλος. Ο Άγγλος αιφνιδιάζεται και με γρήγορες κινήσεις τον φιμώνουν, του σκεπάζουν το πρόσωπο για να μην βλέπει που θα τον οδηγήσουν και τον βάζουν στο αυτοκίνητο. Ακολούθως τον πηγαίνουν στον Άγιο Γεώργιο Κερύνειας και τον κλείνουν σ’ ένα δωματιάκι δίπλα στην εκκλησία του χωριού.

8-19 ΙΟΥΝΙΟΥ 1956 : Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΩΔΗΣ ΔΙΑΦΥΓΗ ΤΟΥ ΔΙΓΕΝΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΤΑΡΤΩΝ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΓΛΙΚΟ ΚΛΟΙΟ, ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΚΥΚΚΟΥ. Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ.




Σπύρος Δημητρίου
Αντιπρόεδρος Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή

Ο Διγενής με τους αντάρτες του βρισκόντουσαν στην περιοχή της «Διπλής» και πραγματικά διέτρεχαν πολύ σοβαρό κίνδυνο από την μεγάλη εξόρμηση των Άγγλων στα βουνά του Κύκκου. Την Παρασκευή 8 Ιουνίου 1956  στις δυόμισι το πρωί ο Διγενής άκουσε γαυγίσματα σκύλου και προσπάθησε να δει τι ακριβώς συμβαίνει.  Ο Αρχηγός ξύπνησε τα παλικάρια του για να δουν όλοι μαζί τι θα κάνουν. Σε λίγο ήρθε κι ο Αντώνης Γεωργιάδης που είχε πάει να παραλάβει τρόφιμα και την αλληλογραφία στην περιοχή Μηλικούρι από το σύνδεσμο Γεώργιο Δαμιανού. Αφού κάλυψαν κατάλληλα τον χώρο πήραν τον οπλισμό τους  και ακολουθώντας  τα πλάγια του ποταμού Διαρίζου κινήθηκαν νότια με κατεύθυνση τη Πάφο. Όταν άρχιζε να χαράζει είδαν αποτσίγαρα και πατημασιές γεγονός που μαρτυρούσε ότι από την περιοχή πέρασε στρατός. Έστειλε τον Λάμπρο Καυκαλίδη σε ένα κοντινό ύψωμα να ανιχνεύσει και να τον ενημερώσει. Ο Λάμπρος ενημέρωσε τον Διγενή ότι φάλαγγα αγγλικών αυτοκινήτων αποβιβάζει στρατό στο δρόμο Μηλικουριού- Πέρα Βάσας. Ο Αρχηγός αποφάσισε να πορευθεί νότια και μόλις θα έφθαναν στο δρόμο Κύκκου- Παναγιάς θα επανεκτιμούσε την κατάσταση και την πορεία. Στις 10 το πρωί έφτασαν στο δρόμο και με χαρά είδαν ότι επικρατούσε ησυχία. Έστειλε τον Λάμπρο και τον Α. Γεωργιάδη  να εποπτεύσουν το δρόμο Μηλικουριού – Πέρα Βάσας που πρίν αποβιβάζονταν στρατός να δούν τι

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κύριλλος Β΄ (1845-1916)

Του Πέτρου Παπαπολυβίου
Αναπλ. Καθηγητή Πανεπιστημίου Κύπρου

Συμπληρώνεται, αυτές τις μέρες, ένας αιώνας από τον θάνατο, τον Ιούλιο 1916, του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Κυρίλλου Β΄ Παπαδόπουλου. Ο Κύριλλος γεννήθηκε στον Πρόδρομο και με φροντίδα του συντοπίτη του, Αρχιεπισκόπου Σωφρονίου, σπούδασε στα Ιεροσόλυμα, στη Θεολογική Σχολή Σταυρού. Με την επιστροφή του στην Κύπρο χειροτονήθηκε διάκονος (1873) και διορίστηκε δάσκαλος στην Ελληνική Σχολή Λευκωσίας. Δυναμικός και στωμύλος, ειδικά σε σύγκριση με τον μετριοπαθή Σωφρόνιο, μετά την άφιξη των Βρετανών ασχολήθηκε με την πολιτική και στις εκλογές του 1886 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής. Όμως, μια τυπική παράλειψη (που υπέδειξε ο ανθυποψήφιός του, Αχιλλέας Λιασίδης, θανάσιμος αντίπαλός του έκτοτε), ακύρωσε την εκλογή και στη Βουλή εισήλθε στις επαναληπτικές εκλογές του 1889, ως μητροπολίτης, πλέον. Ήταν μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου για τέσσερις ακόμη περιόδους, μέχρι το 1911, κατέχοντας το ρεκόρ συνεχούς παρουσίας στη Βουλή (22 χρόνια).
Το 1889 εκλέχθηκε μητροπολίτης Κυρηνείας και το 1893, ύστερα από τριετή χηρεία του θρόνου,  εκλέχθηκε μητροπολίτης Κιτίου. Μετά τον θάνατο του Σωφρονίου, το 1900, διεκδίκησε με τον Κυρηνείας, Κύριλλο Βασιλείου, τον αρχιεπισκοπικό θρόνο, πρωταγωνιστώντας στο δεκαετές «Αρχιεπισκοπικό ζήτημα», την πρώτη πολωτική αντιπαράθεση που δίχασε τον λαό της Κύπρου. Λόγω της συνωνυμίας, η (εμφανέστατη…) διαφορά στη σωματική διάπλαση, στα κιλά και στο οξύθυμο του χαρακτήρα, επέβαλε τα

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

7 ΙΟΥΝΙΟΥ 1956 : ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ «ΤΥΧΕΡΟΣ ΑΛΦΟΝΣΟΣ». ΣΤΟΧΟΣ Ο ΔΙΓΕΝΗΣ.

Σπύρος Δημητρίου
Αντιπρόεδρος Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή

Την Πέμπτη 7 Ιουνίου 1956 ξεκίνησαν οι Άγγλοι την επιχείρηση «Τυχερός Αλφόνσος» για την ανακάλυψη και εξόντωση του Διγενή στα βουνά της Κύπρου. Για τον σκοπό αυτό οι αποικιοκράτες κινητοποίησαν ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις αποτελούμενες από 5000 στρατιώτες. Η κύρια δύναμή τους ήταν σε δυο τάγματα αλεξιπτωτιστών (κοκκινοσκούφηδες) και δυο τάγματα καταδρομέων των Βασιλικών Πεζοναυτών. Οι αγγλικές δυνάμεις απλώθηκαν στα δυτικά του Τροόδους σχεδόν μέχρι την περιοχή της «Διπλής» που βρισκόταν ο Αρχηγός. Η έναρξη των επιχειρήσεων βρήκε τον κυβερνήτη Χάρτιγκ στο Λονδίνο για συνομιλίες και φυσικά στόχος του ήταν αυτό να συνδυαστεί με κάτι σημαντικό όπως η σύλληψη ή ο θάνατος του Αρχηγού Διγενή.
Οι άγγλοι έκαναν βάση τους, τοπικό Αρχηγείο στην περιοχή Τσακίστρα, στο «Σελλάδιν του Πέτρου», όπου κατέφθαναν οι ενισχύσεις τους με μικρά άρματα, στρατιώτες, ασυρματοφόρα αυτοκίνητα, μεγάλα στρατιωτικά οχήματα με οπλοπολυβόλα,

ΙΟΥΝΙΟΣ 1956 : Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ «ΔΙΠΛΗΣ» ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ ΤOΝ ΚΑΤΑΔΙΩΚΟΥΝ.


Σπύρος Δημητρίου
Αντιπρόεδρος Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή

Οι Άγγλοι καταδιώκουν τον Διγενή στα βουνά του Κύκκου. Ο Αρχηγός βρισκόταν σε μεγάλο κίνδυνο αλλά το στρατιωτικό του μυαλό, όπως είπαμε, τον βοηθούσε να παίρνει γρήγορες και σωστές αποφάσεις. Γράφει στα απομνημονεύματα του Αγώνα για τις ενέργειες που έκανε κατά την διάρκεια της διαφυγής του από τον αγγλικό κλοιό :
«...Διέταξα τους τομείς, οι οποίοι ευρίσκοντο εκτός της ζώνης των επιχειρήσεων, να προβούν εις ενεργείας αντιπερισπασμού. Τοιαύται ενέργειαι εγένοντο υπό του τομέως Πάφου, ίνα διευκολύνη την θέσιν μου, καθώς και των ανταρτικών ομάδων Κύκκου – Σταυρού της Ψώκας, καθ’ όσον κατά την περίοδον ταύτην, τέλη Μαίου αρχάς Ιουνίου 1956, ευρισκόμεθα υπό ισχυράν εχθρικήν πίεσιν. Επίσης οι τομείς Βαρψσίων, Καρπασίας, Κυρηνείας ανέπτυξαν σημαντικήν δράσιν προς τον σκοπόν απορροφήσεως αντιπάλων δυνάμεων, αι οποίαι ούτω δεν ήτο δυνατόν να σταλούν εις την ζώνην επιχειρήσεων και να διερευνήσουν τα όρια της. Δεν γνωρίζω, εάν επετεύχθη το τελευταίον, το οποίον επεζήτουν, εκείνο όμως το οποίον διεπίστωσα κατά τας μετέπειτα επιχειρήσεις ήτο ότι αφ’ ενός μεν αι εντός της ζώνης επιχειρήσεων έρευναι ήσαν λίαν χλιαραί και παρουσίαζον πολλά κενά, αφ’ ετέρου δε, εάν το ανατολικόν όριον της ζώνης των επιχειρήσεων επεξετείνετο ακόμη αναταλικώτερον, θα με έφερεν εις δυσκολωτάτην θέσιν και ίσως κατά την σκληράν πάλην, την οποίαν θα διεξήγαγον, να έπιπτα και εγώ ο ίδιος. Η υιοθετηθείσα όμως υπό των Άγγλων τακτική, ήτο άραγε αποτέλεσμα της αντιδράσεώς μας αυτής ή τουναντίον της νοοτροπίας των και της μη προσαρμογής των προς τας καταλλήλους μεθόδους».

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Μαρτυρία: Η δραματική περιγραφή Καταδρομέα της 32 ΜΚ για τη μάχη της Άσπρης Μούττης

Τρεις ημερομηνίες σταθμός στην ιστορία της 32ης Μοίρας Καταδρομών που μετά από 52 χρόνια βάζει λουκέτο και περνά στην ιστορία, μαζί με τους δεκάδες ήρωες που άφησε κληρονομιά στις νεότερες γενιές.
Με αφορμή τη μαύρη επέτειο της εισβολής και το οριστικό κλείσιμο της Μοίρας, ο ΡΕΠΟΡΤΕΡ Online θυμάται και τιμά με τη βοήθεια του Δημήτρη Χρυσάνθου, καταδρομέα που υπηρέτησε στην 32η Μοίρα Καταδρομών και έλαβε μέρος στις μάχες της Άσπρης Μούττης, τους ήρωες που πολέμησαν για να κρατήσουν όρθια τόσο τη σημαία της Μοίρας τους, όσο και την Κύπρο το 1974.
Η άγνωστη μάχη της Άσπρης Μούττης ζωντανεύει μέσα από τις περιγραφές του Δημήτρη Χρυσάνθου και το οπτικό υλικό από την περιοχή που παραχωρήθηκε στον ΡΕΠΟΡΤΕΡ από ομάδα καταδρομέων που πολέμησαν το 1974 και επισκέφθηκαν πρόσφατα την περιοχή. 
Παρά το γεγονός ότι η Μοίρα ρίχτηκε στη μάχη της Άσπρης Μούττης αποδεκατισμένη αφού έχασε αξιωματικούς τις προηγούμενες μέρες στο πραξικόπημα, στάθηκε στο ύψος

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

ΜΑΙΟΣ 1956 : Ο ΔΙΓΕΝΗΣ ΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ «ΜΑΥΡΟΥΣ ΚΡΕΜΜΟΥΣ». ΣΦΙΓΓΕΙ ΓΥΡΩ ΤΟΥ Ο ΚΛΟΙΟΣ ΤΟΥ ΧΑΡΤΙΝΓΚ


Σπύρος Δημητρίου
Αντιπρόεδρος Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή

Ο Διγενής νοιώθει την ανάσα των Άγγλων γύρω του και αποφασίζει να μετακινηθεί από τους «Μαύρους Κρεμμούς» για να μην εντοπισθεί και διατρέξει θανάσιμο κίνδυνο. Γράφει στα απομνημονεύματα του Αγώνα για τις ενέργειές του :
« Δια να εξουδετερώσω τα σχέδια του αντιπάλου, απεφάσισα να εξέλθω της περιοχής ταύτης και να προωθήσω εκτός αυτής και τας εις την περιοχήν νοτίως του Κύκκου ομάδας. Προς τον σκοπόν τούτον ωθήθην εις την περιοχήν Αλωνούδι, όπυ εκάλεσα τον Αντώνιον Γεωργιάδην εκ Μηλικουρίου, όστις ήτο επί κεφαλής ανταρτικής ομάδος και ήτο γνώστης της περιοχής. Από Αλωνούδι ωθήθημεν εις την περιοχήν «Διπλής», νοτίως του Μηλικουρίου. Κατά την νυχτερινήν ταύτην πορείαν, ήτις ήτο η δυσκολωτέρα και η επικινδυνωδεστέρα της ζωής μου, εκινδυνεύσαμεν πολλάκις να ολισθήσωμεν και καταπέσωμεν εκ λίαν αποτόμων κλιτύων. Εις μίαν στιγμήν, όπυ συνεκρατήθην, από ένα θάμνον, πάσα κίνησίς μου ήτο αδύνατος, εσώθην δε από τον Αντώνιον Γεωργιάδην, ο οποίος προηγουμένως εσώθη ως εκ θαύματος χάρις εις τον γυλιόν του, όταν έπεσε ανάσκελα από αρκετόν ύψος. Εκ «Διπλής» απέστειλα τον Γεωργιάδην και ανεγνώρισε την περιοχήν Αγ. Άρκας, όπου εσκόπευον να εγκατασταθώ

ΜΑΙΟΣ 1956 : ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΚΤΑΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΓΕΝΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΟΚΑ.

Σπύρος Δημητρίου
Αντιπρόεδρος Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή

Στις 17 Μαίου 1956 οι άγγλοι ξεκίνησαν μεγάλες επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή Ξηρού- Τηλλυρίας – Κύκκου. Αυστηρά μέτρα με αποκλεισμούς εφαρμόστηκε σ’ εκείνες τις περιοχές με την παρουσία πολυάριθμου στρατού με ανιχνευτικά σκυλιά και την βοήθεια των ελικοπτέρων να εποπτεύουν τα βουνά. Την επόμενη μέρα, 18 Μαίου 1956 έγιναν εκτεταμένες έρευνες στο Μηλικούρι όπου συνελήφθησαν περίπου 30 άτομα και μεταφέρθηκαν στον Ξηρό για ανάκριση. Δυο αντάρτικες ομάδες συνελήφθησαν, η μια ήταν του Χριστάκη Ελευθερίου. Γράφει ο Διγενής στα Απομνημονεύματα του Αγώνα : « Την επομένη, 18ην Μαίου, εγένοντο εκτεταμέναι έρευναι εις το χωρίον Μηλικούρι, οπόθεν τριάκοντα πρόσωπα μεταφέρθησαν εις Ξερόν δι’ ανάκρισιν. Αι έρευναι αύται διέφερον των μέχρι τούδε ενεργηθεισών ως προς τον τρόπν, καθ’ όν διεξήχθησαν, και την έκτασιν….. Αποτέλεσμα των ερευνών τούτων ήτο να εγκλωβισθούν και συλληφθούν η αντάρτικη ομάς της Τηλλυριάς και ετέρα μικρά τοιαύτη εκ τεσσάρων ανδρών. Βραδύτερο ναι επιχειρήσεις του στρατού επεξετάθησαν Δ. και ΝΔ. μεταξύ παραθαλασσίας περιοχής Πύργου – Πωμού και Σταυρού Ψώκας – Τριπύλου – Αγιάς, με αποτέλεσμα να εγκλωβισθή και συλληφθή η βορείως της Άνω Παναγιάς ανταρτική ομάς, μετά της οποίας ευρισκόμην και την οποίαν είχον εγκαταλείψει προ τινων ημερών... Ήδη, ήρχισε να διαγράφεται το σχέδιον του αντιπάλου. Μετά τας γενομένας επιχειρήσεις αι οποίαι απέβλεπον εις την εκκαθάρισιν της ζώνης μεταξύ της παρακτίου περιοχής Πύργου –Πωμού και Ξηρού – Κάμπον – Μαύρες Συκιές – Δώδεκα Άνεμοι, αι επιχειρήσεις θα διηυρύνοντο ανατολικώτερον, προς τον σκοπόν όπως εξοντώσουν όλας τας εις την περιοχήν Κύκκου ομάδας, φονεύσουν δε και εμέ το ίδιον, διότι όχι μόνον είχον παλαιοτέρας πληροφορίας περί της εν τη περιοχή ταύτη παρουσίας μου, αλλά και έλαβον νέας από συλληφθέντας εκ των ομάδων μας. Πράγματι τοιαύται πληροφορίαι εδόθησαν εις τον αντίπαλον».
Έτσι και έγινε. Εκτός από τη σύλληψη του Χριστάκη Ελευθερίου, συνελήφθησαν και ο αγωνιστής αντάρτης Ανδρέας Πολυβίου(Μπότσαρης) μαζί με τον Μπούμπουλη στον Κάμπο. Ο προδότης, που αναφέρει ο Διγενής, ήταν πράγματι πάνω στο ελικόπτερο και έδειχνε τα λημέρια της Βασιλικής όπου οι άγγλοι βρήκαν τα κρησφύγετα που λίγες μέρες πριν φιλοξενούσαν τον Αρχηγό με τα παλικάρια του.
Μάταια προσπάθησε ο Σάββας Αλωνεύτης, που βρισκόταν στην μονή ντυμένος μοναχός, να ενημερώσει τον αρχηγό με την πρώτη ευκαιρία. Η επιστολή που είχε